×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










camera_alt
Afbeelding toevoegen
De Oranje-Leeuwinnen worden never nooit niet wereldkampioen

De Oranje-Leeuwinnen worden never nooit niet wereldkampioen


De oranjegekte lijkt wat minder dan 2 jaar geleden bij de EK in eigen land en heel misschien komt dit, omdat er enige realiteitszin onder de oranjeklompen is ingedaald. Heel misschien, want ik heb begrepen, dat er zo'n 20.000 supporters de leeuwinnen ter plekke hebben aangemoedigd. En voor realiteitszin is alle reden, want de positieve eigenschappen, spontaniteit en opportunisme, die de vrouwen, naast de goede vorm van de speelsters, de Europese titel bezorgden, zijn in Frankrijk hopeloos afwezig. Het team is volwassen geworden. Zoiets kan positief en negatief uitvallen en bij de leeuwinnen is dat laatste het geval. In plaats van mentale groei is er sprake van regressie; het is voorzichtigheid troef, er zijn nauwelijks lopende combinaties, speelsters presteren ondermaats, kortom: het besef, dat zij outsiders voor de titel zijn werkt verlammend. En dat geldt niet alleen de Leeuwinnen, maar ook Sarina Wiegman.

Uiteraard is team USA beter en Frankrijk waarschijnlijk ook, maar het beste team wordt niet altijd wereldkampioen. In 1974 had Nederland duidelijk het beste elftal, maar (toen nog West-)Duitsland won de finale met 2-1. Als Robben in 2010 tegen Casillas had gescoord, was Nederland waarschijnlijk kampioen geworden, terwijl bij Spanje meer talent rondliep. Vaker dan misschien wordt aangenomen, is de factor geluk in het spel. In 1982 speelde Italië ronduit abominabel in de groepsfase, maar plaatste zich desondanks voor de volgende ronde met 3 maal een gelijkspel, om daarna soeverein het toernooi te winnen. Ik zou wel willen weten hoe vaak 3 punten in de historie van de grote toernooien genoeg waren, om door te gaan en dan heb ik het niet over de beste nummers 3. De bekendste geluksgoal in de geschiedenis van het WK is de 3-2 van Geoff Hurst in de finale van 1966, omdat zijn inzet via de lat de doellijn zou hebben gepasseerd, maar later bekende filmbeelden aantoonden, dat dit niet zo was. Genoeg voorbeelden. Als alles meezit is het heel goed mogelijk, dat een outsider wereldkampioen wordt. Voor dit kampioenschap is het de factor, dat Frankrijk en de USA, elkaar waarschijnlijk in de kwartfinale tegenkomen, zodat automatisch 1 van de 2 topfavorieten wordt geëlimineerd. Dan kan een mindere dag van de overgeblevene, of omgekeerd, een zelfoverstijging van de outsider in de finale genoeg zijn voor de verrassing.

Waarom horen de Leeuwinnen mijns inziens niet meer bij de outsiders, afgezien bovenstaande opmerkingen? Dan kom ik uit bij 4 namen: Vivianne Miedema, Lieke Martens, Sherida Spitse en Sarina Wiegman. De eerste 3 zijn wat in het Duits zo mooi 'Leistungsträger' heet, in het Nederlands spreken wij van 'dragende speelsters'. Als de dragende speelsters het laten afweten, kunnen de dienende speelsters zich een slag in de rondte werken, maar dan gaat er niets gebeuren. Over Miedema kan ik kort zijn: die lijkt eindelijk de belofte waar te maken die haar al jaren werd nagedragen. Topscorer en beste speelster in de Engelse competitie, terwijl zij nu ook in Oranje goals maakt die er toe doen. Vooral haar eerste doelpunt tegen Kameroen was van grote klasse. Maar Miedema is een spits en dus de facto afhankelijk van het team om haar in stelling te brengen. Brengt mij allereerst bij Sherida Spitse. Spitse heeft alles om een goede 6 te zijn: een behoorlijke techniek en - vooral - een lange pass. En wat doet zij met die kwaliteiten? Helemaal niets. Zij draait nooit open, maar speelt risicoloos de bal zij- of achterwaarts en is daarmee de belichaming van wat de Leeuwinnen mankeert. Ik weet niet of Wiegman ten aanzien van Spitse iets te verwijten valt. Sommige atletes choken nu eenmaal onder meer druk dan zij aankunnen - denk aan Jana Novotna - en als Spitse tot die categorie behoort, valt er weinig te coachen. Ik heb begrepen, dat Spitse tegen Canada speelt. Dat vind ik terecht. Ik heb ook begrepen, dat Spitse 'schijt heeft' aan de kritiek op haar spel. Dat lijkt me arrogante onnozelheid. Zij beseft niet, dat het vrouwenvoetbal heeft gekregen wat het wilde: het wordt serieus genomen. En daar hoort bij, dat volgers als Hugo Borst en Valentijn Driessen hun pen in vitriool kunnen dopen. Spitse verdient de kans om haar critici de mond te snoeren, maar dat kan alleen als zij zich ervan bewust is, wat er aan haar spel niet deugt. Als zij ook vanavond tegen Canada weigert om vooruit te denken, moet ze gewisseld worden. Punt. Dan kan Jackie Groenen haar rol overnemen. Groenen mist het vermogen om de bal over 30 of 40 meter te verplaatsen, maar denkt van nature vooruit, is intelligent en heeft een goede steekpass in huis.

Maar hoe zit het nou met Lieke Martens? De tot beste voetbalster van de wereld gekroonde speelster is in twee wedstrijden vrijwel onzichtbaar geweest en heeft geen enkele beslissende actie gemaakt. Maar wie Martens noemt, heeft het in een adem over Sarina Wiegman. Hoe kun je in vredesnaam je beste speelster op een eiland aan de linkerkant zetten, terwijl zij daar moet zijn waar de bal is. Elke vergelijking tussen Martens en Messi is onzinnig - zoals alle vergelijkingen van alle voetballers met Messi onzinnig zijn - maar een analogie dringt zich op: Martens is de Messi van de Oranje Leeuwinnen. En net zoals Messi alleen in naam rechterspits is, zou Martens alleen in naam op de linkervleugel moeten staan. Niemand is makkelijker dubbele dekking te geven, dan een vleugelaanvalster, maar een zwervende Martens is veel moeilijker op te pikken. Die hele linkerflank deugt niet. Kika van Es speelt alleen maar, omdat in Wiegmans optiek, dat veiliger is met Martens voor haar, maar ik heb net betoogd, dat Martens daar helemaal niet hoort te staan. Als Martens naar binnen trekt ontstaat er ruimte die prima opgevuld kan worden door een aanvallend ingestelde linksback met een goed linkerbeen, kwaliteiten die Van Es beide mist. En laat Wiegman met Merel van Dongen nou net zo'n speelster in huis hebben! En dan wissel je Van de Donk voor Jill Roorda, die fysiek sterker is en een beter slot op de deur. Ach, het is het oude verhaal: de meeste coaches zijn conservatief, altijd beducht voor de tegengoal. Waar is de tijd, dat de tactiek van het Brazilië met Pélé er domweg uit bestond meer te scoren dan de tegenstander?

Hoe zit het met de hiërarchie binnen het vrouwenteam? Het is geen geheim dat in 1974 en in de jaren bij Barcelona daarna, Cruijff en niet Michels aan de touwtjes trok. Denk maar niet dat Michels in 1988 beslissingen nam, zonder Gullit en Koeman te consulteren. Of Hiddink in 1998 enige vat had op Bergkamp? Dacht het niet. Mourinho kon bij Chelsea vertrekken, wat Abramovich 20 mil kostte, omdat de spelers, Hazard voorop, dit afdwongen. Wie is de baas bij Barcelona? Juist. Waarom laat Lieke Martens zich door Wiegman in dit keurslijf dwingen? Is zij zich niet bewust van haar status? Zoeken vrouwen in zijn algemeenheid minder snel het conflict dan mannen? Zijn vrouwen docieler? (vrouwen, reageer hier alsjeblieft op).

Maar een ding staat als een paal boven water: niets van bovenstaande gaat gebeuren. Daarom moet Sarina Wiegman na dit WK weg. Want op deze manier worden de Oranje Leeuwinnen never nooit niet wereldkampioen.

'





expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties