×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Metallica (deel 2)

Metallica (deel 2)




Metallica (deel 2)


Als we binnen gaan worden onze kaarten gescand en uiteraard moet mijn ventje nog eens extra gecontroleerd worden. Iets wat me bij ieder concert of festival doet gillen van het lachen want er is geen bravere vent dan de mijne. Het geeft altijd maar aan hoe bevooroordeeld mensen zijn.  Vervolgens is het klimmen naar onze plaatsen. We zitten enorm hoog en ik grap dat ik halverwege echt even moet liggen. Onze plaatsten zijn op de een na bovenste rij en aan de trap en zo goed als midden voor het podium. Het wordt een zitfeestje vandaag omdat je staand tegen de rand van het balkon aankijkt en degene achter je dan zeker niets meer ziet.

We lopen nog even naar buiten voor een sigaretje en een veel te duur vies Heineken biertje. In het voorprogramma staan Bokassa en Ghost. De eerste hebben we gemist omdat we het buiten in het zonnetje wel lekker vonden en we toch ook kaarten hebben voor het concert in Brussel waar we ze dan alsnog kunnen zien. Een aantal mederokers vertellen ons dat we niets gemist hebben. Iets wat ik nu een week later niet goed begrijp want ik vond ze in Brussel best heel oke.

Terug op onze plaatsen als Ghost gaat spelen. Een band die we al eerder gezien hebben op Dynamo vorig jaar. We hadden er toen niets mee en zijn halverwege hun act naar ons hotel vertrokken. Ondanks dat waren we vastbesloten Ghost een nieuwe kans te geven. Misschien dat Ghost ook ons zou betoveren hier in de Arena. Want het is toch een band met naam en een die enorm veel fans heeft. Na een kwartiertje Ghost hebben we het wederom opgegeven en zijn naar de bar gelopen voor nog iets te eten en drinken. Het zal aan ons liggen maar deze band kan ons niet boeien. We gaan vrees ik nooit fan worden.

Na weer een poosje terug gekeerd te zijn op onze plaatsen begint Metallica dan eindelijk. Dit is waar we op gewacht hebben, waar we voor kwamen. Ze beginnen met het intro The Ecstacy of Gold en gaan daarna vol gas met Hardwired. Wij blèren lekker mee verder is het op een enkele andere gekkie na erg rustig op de tribune. Op grote schermen worden er gedurende show diverse video’s afgespeeld en beelden van de mannen getoond. Ondanks dat we zo ver van het podium zitten is het een genot om te kijken en te luisteren naar onze favoriete band. Het geluid is niet geweldig op onze plaatsen en vooral de snellere nummers vervormen door het galmen van de Arena. Het mag de pret niet drukken. Metallica speelt een naast een aantal nummers van het laatste album natuurlijk ook de bekende oudere nummers. Een verrassing is het als Kirk en Robert een eerbetoon brengen aan Andre Hazes, waarbij de bassist in het Nederlands probeert te zingen. De gehele Arena brult mee, Bloed Zweet en Tranen. Wat eigenlijk wel een leuk sfeertje gaf. Hierna volgde een stuk van Orion voor overleden bassist Cliff Burton. Er werden beelden van hem getoond op de grote schermen. In de toegift kon Nothing Else Matters natuurlijk niet ontbreken en dit nummer werd dan op de tribune ook meegezongen. Met als afsluiter Enter Sandman kon Metallica het bij ons wederom alleen maar goed doen. Met in ons achterhoofd dat we over een paar dagen nog eens gaan in Brussel verlaten we met een voldaan gevoel de Arena. Op naar ons beetje speciale logeeradres waar ik in het volgende deel over zal vertellen.





expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties